تبعیض جنسیتی در کسب‌و‌کار

تفکر بسیاری از مردم درباره‌ی خشونت، هنوز محدود به کتک زدن و کتک خوردن است، اما متاسفانه این کلمه منفی، معنایی بسیار وسیع‌تر از پرخاشگری و درگیری فیزیکی دارد.

به‌طور کلی می‌توان خشونت را رساندن هر نوع ضرر به دیگران، که باعث آسیب فیزیکی یا روانی شده و به ارزش‌های وی صدمه بزند تعریف کرد.

پیش‌ از هر سخن و اشاعه‌ای در حیطه روز ۲۵ نوامبر، ابتدا باید متأسف و شرم‌گین باشیم که چنین روزی در تاریخ جهانی وجود دارد، گویا بشر امروز با آن‌ همه پز متمدن بودنش، رگه‌هایی از بدویت را همچنان با خود حمل می‌کند.

گفتیم که خشونت معنای وسیعی دارد و انواع مختلفی را شامل می‌شود، به عنوان یک تیم کسب‌وکاری و به مناسبت روز منع خشونت علیه زنان، می‌خواهیم درباره‌ی نوعی از خشونت علیه زنان صحبت کنیم که در حوزه کاری روا می‌شود و درباره روش‌هایی بحث کنیم که می‌تواند محیط کاری را به محیطی سالم و برابر تبدیل کند، بعلاوه که این نوع از خشونت با وجود شدت و وسعتش، هنوز برای بسیاری ناملموس و غیرقابل باور است.

اما اصلا خشونت در محیط کاری چیست؟

خشونت علیه زنان در محیط کار ممکن است کلامی، فیزیکی، جنسی، عاطفی یا تبعیضی باشد.

چند مثال روایی، درک برخی از این خشونت ها را راحت‌تر می‌کند:

یک زن به مصاحبه کاری دعوت نمی‌شود زیرا کارفرما متوجه می‌شود او یک زن است‌‌!

یک زن با وجود صلاحیت، در محیط کاری یکسان و کار یکسان، دستمزد کم‌تری از همکار مرد خود می‌گیرد!

یک زن درخواست ترفیع در محل کار را دارد اما درخواست او رد می‌شود و ترفیع به همتای مرد او داده می‌شود!

یک کارفرما یا کارمند، همکار زن خود را با القاب نامناسب صدا می‌کند، با او شوخی‌های زننده انجام می‌دهد و او را دست می‌اندازد، زمانی که زن شکایت می‌کند به او می‌گوید من فقط شوخی کردم، کمی جنبه داشته باش!

هنگامی‌که یک زن شاغل باردار می‌شود کارفرما پس از پایان دوره مرخصی او را نمی‌پذیرد!

یک کارفرما یا کارمند سعی می‌کند همکار زن خود را لمس کند و به او نزدیک شود، وقتی زن اعتراض می‌کند از او خواسته می‌شود یا به برخورد جنسی پاسخ دهد یا اخراج شود!

یک زن متوجه می‌شود کارهای مهم به او سپرده نمی‌شود و وقتی معترض می‌شود با این توجیه مواجه می‌شود که چون زن است توانایی انجام آن ‌ها را ندارد!

اما خشونت علیه زنان در محیط کار به این آزار‌ها ختم نمی‌شود. نابرابری‌های جنسیتی، دادن حقوق کم‌تر به زنان، نادیده گرفتن آن‌ها برای مسئولیت‌های مهم، انتظار کار بیشتر نسبت به همتایان مرد و … همگی از مصادیق خشونت علیه زنان در محیط کار هستند.

اما اگر خشونت هست، پس چرا اعتراض نیست؟

ممکن است این سوال پیش بیاید که اگر چنین تبعیضات و خشونت‌هایی آن‌هم در محیطی قانونی و عمومی مانند محیط کار وجود دارد، چرا صدای زنان برای احقاق حقوق خود بلند نمی‌شود؟

باید گفت خشونت‌ها در محل کار تا اندازه زیادی زیرکانه اعمال می‌شود به طوری که درصورت اعتراض، اعمال‌کننده خشونت می‌تواند زیر عذر‌ها و توجیهات بسیاری پنهان شود، بعلاوه متأسفانه هنوز مفهوم برابری و شایسته سالاری به‌درستی جانیفتاده و رعایت نمی‌شود و مردان در محیط کار سعی می‌کنند طرف هم جنس خود باشند.

بسیاری از موضوعات در کشور ما و دیگر نقاط جهان هنوز یک تابو است و زنان از ترس بی‌آبرو‌یی و انگ خوردن، اخراج و مشکلات مالی بعد از آن، مجبور به سکوت و تحمل خشونت می‌شوند.

پس قانون کجاست؟

اگر بحث قانونی را در کشور خودمان بررسی کنیم به حمایت‌های ظاهری خوبی خواهیم رسید.

اصل ۲۱ قانون اساسی، دولت را موظف کرده است حقوق زن را در تمام جهات با رعایت موازین اسلامی تضمین کند و بستر رشد شخصیت زن و احیای حقوق مادی و معنوی او را فراهم کند.

با آنکه تصریح قانون کار اشاره به برابری نژاد و جنسیت نموده، اما در عمل طور دیگری با زنان برخورد می‌شود.

به‌طور مثال با وجود اینکه زنان سهم بیشتری در فارغ‌التحصیلان تحصیلات تکمیلی دارند، از بیست و هفت میلیون و هزار نفر فعال در بازار کار تنها پنج میلیون و چهارصد و هفده هزار نفر زن هستند و همین تعداد هم به طور تقریبی ۱۵ درصد کم‌تر از مردان حقوق می‌گیرند.

از طرفی زنان به طور تقریبی هفت برابر بیشتر ازمردان با مشاغل خاص و سخت دست و پنجه نرم می‌کنند که همین حقیقت، کلیشه‌ی عدم وجود توانایی جسمی برای انجام کارهای سخت را در زنان نقض می‌کند.

ماده ۷۶ قانون کار حق استفاده از ۹۰ روز مرخصی زایمان را به زنان داده است اما آنچه در عمل مشاهده می‌شود این است که زنان پس از بارداری از بازگشت به محل کار منع و اخراج می‌شوند.

قانون کار در موارد بسیاری در خصوص اشتغال زنان و مشکلاتی که با آن مواجه هستند سکوت کرده است.

به عنوان صاحب یک کسب‌وکار وظیفه ما چیست؟

فرهنگ سازمانی ما باید به گونه‌ای باشد که فرصت رشد و شکوفایی را فارغ از جنسیت، برای تمام کارمندان خود فراهم کنیم. هر شرکتی اگر تغییر را از خود شروع کند، این فرهنگ به‌زودی در میان تمام محیط‌های کاری پذیرفته خواهد شد و آن‌وقت تاثیر این برابری را در بازدهی و شکوفایی استعداهای کارکنان درک خواهیم کرد.

در ادامه به بررسی روش‌هایی می‌پردازیم که به شما کمک می‌کند برابری جنسیتی را در محیط کار خود به‌وجود آورید.

1- از خودتان شروع کنید

ابتدا باید خودتان بر باور برابری باشید تا بتوانید این تفکر را اشاعه دهید. تا زمانی که خودتان شک و تردید داشته باشید، پیش‌داوری و قضاوت ناخودآگاه نمی‌گذارد کار درست را انجام دهید و حتی ممکن است خودتان به این خشونت دامن بزنید.

ما از آوردن نمونه و نتیجه تحقیقات در این زمینه خودداری می‌کنیم و رسیدن به جواب را به خودتان می‌سپاریم.

اما اگر هنوز تفکراتی مانند این دارید که زنان فطرتاً برای کارِ خانه و بچه‌داری مناسب‌ترند یا توان بدنی و ذهنی فعالیت‌های مهم را ندارند، درباره فمینیست و پاسخ آن به این کلیشه‌ها تحقیق کنید. همچنین تحقیقات علمی و روان‌شناختی انجام شده در حوزه‌ی تفاوت‌های بین دو جنس را بررسی کنید‌. زندگی‌نامه‌ی زنان موفق در عرصه‌هایی که مردانه تلقی می‌شد هم می‌تواند در اصلاح تفکر شما مناسب باشد.

2-  شایسته سالاری را اصل قرار دهید

نمی‌خواهیم درباره کلیشه جنسیتی تفاوت‌های زن و مرد صحبت کنیم بلکه بحث ما تفاوت هر فرد با فرد دیگر است. به کارکنان خود فرصت دهید بهترین خودشان را نشان دهند و با پیش‌داوری و قضاوت درباره توانایی‌ها و ظرفیت‌های آن‌ها بر اساس جنسیت یا هر دلیل دیگر، خود را از سرمایه‌های بالقوه‌ای که در اختیار دارید محروم نکنید. به بازدهی کارکنان خود توجه کنید نه عوامل دیگر و براساس آن ارزش‌گزاری کنید. البته قبل از آن به این موضوع هم توجه داشته باشید که همه‌ی کارکنان از امکانات و شرایط یکسان برخوردار بوده‌ باشند.

3- آموزش دهید و آگاهی کارکنان خود را بالا ببرید

بسیاری از کسانی که اعمال خشونت می‌کنند یا مورد خشونت واقع می‌شوند به آن آگاه نیستند و بسیاری مردان حتی نمی‌دانند این خشونت ها علیه زنان در محیط کاری وجود دارد و چه فشارها و صدماتی به آن‌ها می‌رساند.

طی جلسات یا رویدادهایی، با آموزش و تعریف انواع این خشونت‌ها، تاثیرات و پیگرد‌های قانونی که دارد، این آگاهی را در کارکنان خود به‌وجود آورید و هم‌دلی بین آنان را افزایش دهید‌. این موضوع باعث می‌شود درصورت بروز خشونت در محیط کار آن‌ را تشخیص داده و از یکدیگر حمایت کنند.

4- حامی واقعی باشید

در مورد خشونت‌ها و آزار‌ها در محیط کار، محکم و جدی باشید. ساز و کاری فراهم کنید تا شکایات بدون واسطه‌ و مستقیم به شما برسد و به‌طور جدی پیگیری کنید.

5- الگو سازی کنید

بسیاری از کسب‌و کار‌ها اسطوره‌های حیطه کاری خود را سرلوحه قرار می‌دهند و در محیط کاری معرفی می‌کنند اما اکثرا از نمونه‌های مذکر استفاده می‌کنند.

بر روی الگو ‌های زنانه برای کسب‌وکار خود سرمایه گذاری کنید. این امر موجب خودباوری بیشتر کارمندان زن هم می‌شود. نگران پیداکردن الگو نباشید. در هر کسب‌وکاری نمونه‌های موفق زن بسیاری وجود دارد، اگر وجود نداشت ما درحال بحث در مورد برابری در محیط کار نبودیم!

روز منع خشونت علیه زنان وجود دارد تا هرسال به ما یادآوری کند نیمی از جمعیت کره زمین به صرف جنسیت در تبعیض به سر می‌برد. آنچه عرف، سنت و قانون یک جامعه محسوب می‌شود همیشه درست و بی اشکال نیست و گاهی باید به آنچه عادت داریم شک کنیم.

زنان نیز باید یاد بگیرند با خشونت کنار نیایند، سکوت نکنند و بر آن دامن نزنند.

به امید جهانی برابر و عاری از خشونت:)

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در google

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هر کسب و کاری می‌تواند با حرکتی آگاهانه و نه فرسایشی در مسیر صحیح، پیشرفت را احساس کند. ما، اعضاء تیم رامونا، متشکل از کارشناسان حرفه‌ای و مجربِ حوزه‌ی دیجیتال مارکتینگ و برنامه‌نویسی، با هدف بهبود و ارتقاء کیفیت کسب‌‌وکار شما با ارائه‌ خدماتی همچون؛ طراحی استراتژی تبلیغات موثر و تولید محتوا، طراحی اپلیکیشن، سایت و وب‌سایت و افزایش و بهبود رتبه‌ی آن در گوگل (سئو) و سایر موتور‌های جستجو و ... در کنار هم جمع شده‌ایم، تا پاسخگوی نیازها و مشکلات شما در زمینه‌ی بازاریابی دیجیتال باشیم.

لینک1

لینک2

لینک3

لینک4

تمامی حقوق نزد رامونا استودیو محفوظ است.